Դիմել մեզ

Խոզուկ (Էպիդեմիկ պարոտիտ). որոնք են ախտանշանները

Խոզուկ (Էպիդեմիկ պարոտիտ). որոնք են ախտանշանները

29.08.2025
Խոզուկ (Էպիդեմիկ պարոտիտ). որոնք են ախտանշանները

Էպիդեմիկ պարոտիտը (խոզուկ) սուր վարակիչ հիվանդություն է, որը փոխանցվում է օդակաթիլային ճանապարհով` հիմնականում ախտահարելով գեղձային հյուսվածքը, մասնվորապես`հարականջային թքագեղձերը։ Խոզուկն առավել հաճախ հանդիպում է 5-9 տարեկան երեխաների մոտ, չնայած կարող են վարակվել և՛ դեռահասները, և՛ մեծահասակները:

 Խոզուկի վիրուսը բազմանում է վերին շնչուղիներում և մարդուց մարդ փոխանցվում է թքի կամ խոզուկով վարակված անձի շնչառական կաթիլների հետ անմիջական շփման միջոցով:

Խոզուկը կարող է առաջանալ լիովին պատվաստված անձանց մոտ, սակայն պատվաստված անձինք շատ ավելի ցածր ռիսկի են ենթարկվում հիվանդացության և բարդությունների առաջացման համար:

Բռնկման ավելի բարձր ռիսկի են ենթարկվում այն վայրերը, որտեղ կա ինտենսիվ և հաճախակի սերտ շփում՝ փակ կոլեկտիվներ։

Հիվանդության ինկուբացիոն շրջանը միջինում 16-18 օր է, տատանվելով՝ 12-25 օր։

Հիվանդները համարվում են վարակիչ պարոտիտի սկսվելուց 2 օր առաջ կամ 5 օր հետո։

Ինկուբացիոն շրջանից հետո խոզուկը սկսվում է ոչ սպեցիֆիկ ախտանշաններով՝  միալգիա, գլխացավ, թուլություն և մարմնի ջերմաստիճանի աննշան բարձրացում: Մի քանի օրվա ընթացքում այս ախտանշաններին հաջորդում է հարականջային թքագեղձերի միակողմանի կամ երկկողմանի այտուցը (մյուս թքագեղձերը ախտահարվում են դեպքերի 10%-ում):

 

Բարդություններ

  • էնցեֆալիտ
  • սենսորային լսողության կորուստ
  • օրխիտ (ամորձիների ցավոտ բորբոքում) հանդիպում է խոզուկով հիվանդ երիտասարդ տղամարդկանց 20%-ի մոտ,
  • պանկրեատիտ

 

Ախտորոշում

Խոզուկի վարակը հաստատելու համար օգտագործվում են RT-PCR և վիրուսային կուլտուրաներ։ RT-PCR թեստավորման համար առավել հաճախ օգտագործվում են բերանի խոռոչի քսուքներ, սակայն որոշակի իրավիճակներում կարող են օգտագործվել նաև մեզի և ուղեղ-ողնուղեղային հեղուկի նմուշներ։

 

IgM սերոլոգիան նույնպես կարող է օգտագործվել խոզուկի վարակի ախտորոշմանը նպաստելու համար։ Հիվանդի պատվաստման կարգավիճակը և նմուշների հավաքման ժամանակը կարևոր են լաբորատոր արդյունքների մեկնաբանման համար։ Բացասական թեստի արդյունքը չի բացառում խոզուկի վարակը։

 

Բուժում

Խոզուկ վերաբերյալ  հատուկ բուժում չկա: Հիվանդությունը պետք է իր ընթացքն ունենա և գանգատները սովորաբար ինքնուրույն անհետանան մի քանի շաբաթվա ընթացքում: Խոզուկի բուժումը ոււղված է  ախտանիշների մեղմացմանը, որն իր մեջ ներառում՝

1․Շատ հեղուկներ օգտագործել

2․Կոկորդի ողողում

3․Հեշտ ծամվող սննդի օգտագործում

4․Ջերմությունը իջեցնելու և ցավը մեղմելու համար ընդունեք ոչ ասպիրինային դեղամիջոցներ, ինչպիսիք են ացետամինոֆենը և իբուպրոֆենը:

 

Կանխարգելում

Բժիշկները խորհուրդ են տալիս ԿԿԽ պատվաստանյութի երկու դեղաչափ՝ որպես կարմրուկից, խոզուկից և կարմրախտից պաշտպանվելու լավագույն միջոց։

Երեխաները կարող են փոխարենը ստանալ ԿԿԽ պատվաստանյութի 2 դեղաչափ։

 ԿԿԽ պատվաստանյութը սովորաբար մարդկանց պաշտպանում են կարմրուկից և կարմրախտից ողջ կյանքի ընթացքում, սակայն խոզուկի դեմ իմունիտետը կարող է թուլանալ ժամանակի ընթացքում։

 

Խոզուկ և հղիություն

Հղի կանանց մոտ խոզուկը, որպես կանոն, բարորակ է և ոչ ավելի ծանր, քան ոչ հղի կանանց մոտ: Ինչպես մյուս վարակները, հղիության վաղ ամիսներին խոզուկից բարդությունների տեսական ռիսկ կա։

 

Հղիության ընթացքում խոզուկի պտղի վրա ազդեցության վերաբերյալ ուսումնասիրությունների մեծ մասը անցկացվել է 1950-ական և 1960-ական թվականներին, երբ հիվանդությունն ավելի տարածված էր մինչև խոզուկի դեմ պատվաստանյութի ի հայտ գալը: 1966 թվականի մեկ ուսումնասիրություն հաղորդել է հղիության առաջին եռամսյակում խոզուկի վարակի և ինքնաբուխ վիժման կամ ներարգանդային պտղի մահվան բարձր մակարդակի միջև կապի մասին,1 սակայն այս արդյունքը չի նկատվել այլ ուսումնասիրություններում:2 Հղիության ընթացքում ցածր քաշով ծննդաբերության և խոզուկի վերաբերյալ մեկ ուսումնասիրություն էական կապ չի հայտնաբերել: